শিশু দিৱসৰ শুভেচ্ছাৰে
শিশু সকল হৈছে ভৱিষ্যতৰ মানৱ সম্পদ। অৰ্থাৎ তেওঁলোকৰ সুপ্ত প্ৰতিভা সমূহৰ বিকাশ ঘটি এদিন মানৱ জাতি বা সমাজৰ বা প্ৰকৃতিৰ কামত আহিব পৰাকৈ তেওঁলোকৰ অবিৰাম যাত্ৰা শিশুৰ পৰা প্ৰাপ্তবয়স্কলৈ। যাত্ৰাৰ শেষত তেওঁলোক একো একোজন সম্পদ হিচাপে পৰিগণিত হ'ব। তেন্তে তেওঁলোকৰ এই প্ৰতিভা সমূহ কি? আমি বহুতে ভৱাৰ দৰে কিতাপ পঢ়ি ঢেৰ নম্বৰ পাই চৰকাৰী বা বেচৰকাৰী কাম এটা কৰিলেই তেওঁলোকৰ প্ৰতিভা বিকাশ হৈ মানৱ সম্পদলৈ সলনি হ'ব নেকি? কেৱল এইটোৱেই উপায় নে? ইয়াৰ বাহিৰে একোৱেই নাই নে? প্ৰায় সকলোকেই যে এই দৌৰটোত দৌৰিবলৈ আমি ঠেলি থাকোঁ। এজন আমাৰ চিনাকি অসামৰিক সেৱাৰ বিষয়াই কিছুদিন আগতে এষাৰ চিন্তনীয় কথা কৈছে যে মোৰ আগতেই ভাল আছিল, এতিয়া মই সৰহ দৰমহাৰ চাকৰ খাটি আছোঁ। তেওঁ ইমান ভাল পদবীত থাকিও সুখী নহয়। এজন চৰকাৰী শিক্ষকে কৈছে, মই কিয় মাষ্টৰ হ'লো ক'ব নোৱাৰো। তেৱোঁ অসুখী । তেন্তে আমি এনে এটা পৰিৱেশ সৃষ্টি কৰিব পৰা নাই নেকি যে, নিজ একক প্ৰতিভাৰ পূৰ্ণাংগ বিকাশ ঘটাই সেই কামকেই জীৱিকা হিচাপে লৈ জীয়াই আছে, সম্পদ হিচাপে অৰিহণা আগবঢ়াইছে আৰু সন্তোষত আছে। আমি বাধ্যত পৰি কাম কৰি আছো নেকি? আমাৰ শিশু সকলকো সেই একেই বাধ্য...